برای مادری که مهربانی بی حصرش شرمنده ام می کند

یکی مرده بود...داشتم برای دوستی می گفتم با ناراحتی.گفت:"میدونی...آدمای پیر مردنشون زیاد سخت نیست واسه آدم...یه جورایی انگار انتظارشو داشتی..."

همینطور ذهنم چرخید و چرخید...تا رسید به مادر

بعد از نیم ساعت که ازش میگذره،بغض هنوز راه نفسمو بسته...اصلا به پیری و جوونی نیست؛بعضی آدما انقدر خوبن که تصور نبودنشون هم خرابت می کنه.

 

/ 0 نظر / 3 بازدید