چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است*

هیاهوی نگاه توست

شاید

آنچه این روزها

غوغا میکند

درون این صنوبر کوچک

که ایستاده برپای

چونان دلیری مبارز.

...

همه اندیشه ام

که شاید

چند لحظه ای

اگر

نتهاییِ باران را

در شام محزون شقایق ها

پشت دیوار کوچه ای تنگ

رو به حیاط چشمانت

غریبانه

ناله سر داده بودم

اکنون

اینگونه بی تابِ چشمهایت نبودم...

...

*:معلم شهید علی شریعتی

/ 0 نظر / 4 بازدید